![انشا در مورد پارچه و انواع آن](http://blogiran.com/files/user/post/cover/20/1322.jpg)
مستقرشدن در آپارتمان، ممکن است شما را از دردسرهای سکونت در خانهی ویلایی خلاص کند، اما مثل هر چیز دیگری، مسئولیتپذیری مخصوصبهخود را میخواهد. شیوهی زندگی در آپارتمان، زمانی که صحبت از آداب معاشرت بهمیان میآید، ممکن است کمی پیچیده باشد. احترام، زندگی آپارتماننشینی را سادهتر میکند.
در اینجا راهکارهای مؤثری برای ایجاد ارتباطی محترمانه با همسایگان خواهید یافت تا بتوانید در هماهنگی با هم یا حداقل، تقریبا هماهنگ زندگی کنید و با رعایت این نکات، همسایهی خوبی بوده و فرهنگ آپارتمان نشینی را گسترش دهید.
نیازی نیست حتما آنها را بشناسید، اما سلام و احوالپرسی ساده میتواند در برقراری رابطهی دوستانه خیلی به شما کمک کند. همچنین در صورت بروز مشکل یا سؤال، تعاملات آینده را سادهتر خواهد کرد.
نیازی به توقف و صحبتکردن نیست، اما لبخندزدن هزینهای ندارد. بهخاطر داشته باشید که شما هم، دربارهی کسانی که جواب سلامتان را نمیدهند یا شما را نادیده میگیرند، افکار ناخوشایندی در سردارید. مسلما دوست ندارید کسی همان افکار را دربارهی شما داشته باشد.
آزاردهنده و باعث عصبانیت نباشید. همانقدر که رفتار دوستانه مهم است، احترام به حریم خصوصی همسایهها نیز مهم است. توقع نداشته باشید هر بار که سرزده درِ خانهی همسایهتان را میزنید، شما را به داخل دعوت کند. به زبان بدن همسایهتان توجه کنید. آیا عجله دارد؟ آیا به شما گفته است عجله دارد؟ پس صحبت را ادامه ندهید و بگذارید به راهشان ادامه دهند.
مدیر و کارکنان خدمات را بشناسید. فهرستی از تلفنهای آنها داشته باشید تا در مواقع ضروری بتوانید با آنها تماس بگیرید. تمام کارهایی را که باید انجام شوند، جایی یادداشت کنید.
در جلسات ساختمان شرکت کنید و تابلوِ اعلانات و ورودی خانه را چک کنید. یکی از مزایای زندگی در آپارتمان این است که همسایگان به یکدیگر اهمیت میدهند. معرفیکردن، یکی از اولین قدمهایی است که در راستای ارتباط با جمع همسایههایتان باید بردارید.
رفتوآمد از درِ پارکینگ به در ورودی منزل و برعکس خیلی عادی است، اما باید به میزان سروصدای ناشی از این رفتوآمد دقت کرد. موقع راهرفتن در راهپلهها از پاکوبیدن بپرهیزید، بهخصوص صبح زود و ساعات پایانی شب. سعی کنید با کفش روی کفپوش چوبی منزل راه نروید؛ فقط زمانی که میخواهید بیرون بروید آنها را بپوشید و بعد از ورود به منزل، کنارشان بگذارید. اینطور نیست که همهی افراد بین ساعات ۹ تا ۱۷ سر کار باشند؛ بنابراین، حاضران در ساختمان شاید در طول روز احتیاج به استراحت داشته باشند. در راهروها با صدایی آهسته در حد زمزمه صحبت کنید. خندهی بلند و گفتوگوی بلند، زمانی که دیگران در حال استراحتاند، مزاحمت ایجاد میکند. درها را پشت سر خود، آرام ببندید. درهای آپارتمان گاهی صدای زیادی تولید میکنند، آنها را آهسته ببندید و نگذارید خودبهخود بسته شوند.
این مشکل، یکی از شکایات بسیار شایع افراد به مدیر ساختمان است. اگر در طبقات بالاتر زندگی میکنید، باید بیشتر به فکر همسایههای طبقهی پایین باشید. دمپایی و کفشهای نرم نسبتبه جنسهای سخت، مانند کفش پاشنهبلند یا چکمه، صدای کمتری ایجاد میکنند. نیازی نیست نیمهشب در آشپزخانه و با کفش پاشنهبلند، با سروصدا راه بروید! اگر همسایهای از شما درخواست میکند کمی کمتر صدا کنید، آن را جدی بگیرید. اگر کفپوشی از جنس سخت داشته باشید، وجود فرش و موکت ضروری است.
سعی کنید آخر هفتهها یا زمانی که میدانید دیگران سرکارند، از جاروبرقی یا دستگاههای ورزشی استفاده کنید. صدا و لرزش از طریق کف خانه منتقل میشود و ممکن است از آنچه فکر میکنید، بسیار بلندتر باشد.
زمان سکوت را با کودکان تمرین کنید. در طول روز به آنها اجازهی پریدن و دویدن بدهید، اما به آنها بگویید بعد از غروب باید بازی را متوقف کنند. بهجای اینکه درون خانه را برهم بزنند، زمانی را برای بازی در بیرون از خانه اختصاص دهید، مانند بازی در زمین بازی محله. اگر در خانه فرش ندارید، چندین لایه پارچه پهن کنید تا کمی از سروصدا را بگیرد.
به بچهها اجازه ندهید در راهروِ ساختمان بازی کنند یا بدوند.
صدای وسایل برقی مانند تلویزیون و رادیو را کم کنید تا مزاحم همسایهی دیواربهدیوار نشوید. شاید بهتر باشد این وسایل را از نزدیکِ دیوار آنها به جای دیگری منتقل کنید. اگر مشکل شنوایی دارید یا دوست دارید برنامههای موردعلاقهی خود را با صدای بلند بشنوید، از هدفون استفاده کنید.
با پارککردن خودرو در میان خطوط و نه روی آنها، به تمام فضاهای تعیینشده احترام بگذارید و هرگز دوبله پارک نکنید.
هرگز قابلقبول نیست که فکر کنید میتوانید خودروتان را در هر جای خالیای پارک کنید، حتی فقط برای چند دقیقه. اگر همسایهی شما در همان زمان بازگردد و خودرو شما را سر جای خود ببیند، شما دیگر روابط متمدنانهای با آنها نخواهید داشت.
اگر آنها را با خریدهایشان در پارکینگ دیدید، بپرسید آیا برای حمل بارهایشان به داخل ساختمان یا نگهداشتنِ در برای آنها، نیاز به کمک دارند یا خیر. اگر دیدید قبضهایشان روی بُرد ساختمان مانده یا چندین شب، چراغهای خانهشان روشن نیست، سراغی از آنها بگیرید و حالشان را بپرسید.
حتی اگر سیگارکشیدن در محیط داخلی آزاد است، از تهویهی مناسب هوا و بازبودن پنجرهها مطمئن شوید. اگر دود سیگار بهخوبی بیرون نمیرود، هواکشی روی پنجرهی خود نصب کنید تا دود را به بیرون هدایت کند. تهسیگارهای خود را در سطل زباله بیندازید، نه بیرون پنجره. اگر سیگارکشیدن داخل آپارتمان ممنوع است، در پیادهرو سیگار بکشید و به قوانین احترام بگذارید.
اگر اجازهی چنین کاری دارید، بدانید مجاز به نگهداشتن چه حیواناتی هستید. اگر سگ و گربه مجازند، نژادهای کوچکتر را انتخاب کنید که هنگام راهرفتن، سروصدای کمتری ایجاد میکنند و کمتر مزاحم همسایگانتان میشوند. حیوانات چهارپا را همیشه با قلاده بیرون ببرید و کیسهی پلاستیکی (برای جمعآوری مدفوع حیوان) همراه داشته باشید. اگر درمورد برخورد همسایگانتان مطمئن نیستید، ورود حیوان خانگی تازهتان را به آنها اطلاع دهید.
از درست بستهشدن کیسهی زبالهها و چکهنکردن آنها مطمئن شوید. اگر نیازی هست، دو تا کیسه استفاده کنید. گوشههای تیز و بُرنده را در چند لایه روزنامه یا کاغذ، با دقت بپیچید. کیسههای زبالهی تَر معمولا بو و لکههایی از خود بهجا میگذارند که موجب آزردگی همسایگان میشوند. دنبالکردن رد لکهها تا درِ منزل شما کار دشواری برای مدیر ساختمان نیست. در این صورت ممکن است مجبور به پرداخت هزینههای تمیزکردن یا حتی تعویض کفپوش راهرو شوید.
سطلها را بیشازحد پر نکنید و برای قراردادن کیسههای بزرگ در آنها تلاش نکنید. اگر بیش از ظرفیت سطل در آن زباله بریزید، ممکن است با این کار واژگون شود یا زبالهها در آن گیر کنند یا حتی غیرقابلحرکت شود.
اغلبِ قراردادها آوردن مهمان یا هر فرد دیگری را بدون نظارت خود شما به داخل ساختمان ممنوع میکنند. مسئولیت هرگونه رفتار نامتعهدانه یا هر برخورد ناخوشایندی بین مهمان و دیگر ساکنان برعهدهی میزبان است.
ممکن است سروصدا یا رفتوآمد، موجب ناراحتی برخی همسایگان شود؛ بهتر است حضور مهمانان را به آنها اطلاع بدهید. اگر فکر میکنید جشن شما به همسایهها مرتبط است، آنها را نیز دعوت کنید.
از دورهمیهای دیروقت و پرسروصدا در طول هفته خودداری کنید.
از همه مهمتر، مدارا کنید. بهخاطر داشته باشید همهی ما در مقاطعی از زندگی، غیرمسئولانه رفتار میکنیم. همسایگان شما نیز از این قاعده مستثنا نیستند. هیچکس کامل نیست.